De woensdagavondtrainingen van de LCM zijn voorlopig
stop gezet.
Op zondag ook een een ervaren man met een fantastisch
atletiek
verleden.
Peter Vos is zijn naam. Voor Peter geen probleem om onze "taaie" groep in
beweging te krijgen.
Het bestuur wenst trainers en deelnemers een fijn
gezellig en sportief seizoen.
Nordic
Fitness door Langlauf Club Maastricht(door
Maurice)
Via mijn werk bij Perry Sport was ik al
een tijd bekend met Nordic Walking/Fitness. Bovendien doen we in onze
langlauftrainingen eigenlijk al jaren Nordic Fitness, alleen niet zo bewust.
Daarom vond ik het erg leuk dat Harrie
mij vroeg om zondag 17 oktober te fungeren als mede-instructeur.
’s Morgens om negen uur
was al een grote groep van de club present om de mooie stands van Sjef op te
bouwen en de laatste voorbereidingen te treffen. Alles was zo goed
georganiseerd, dat een opkomst van ruim 200 mensen geen probleem zou zijn.
De weersvoorspellingen waren erg slecht. Des te beter was het weer in
werkelijkheid; licht bewolkt, zestien graden. Ideaal sportweer!
Nu was het afwachten.
Werden we bestormd door allemaal enthousiastelingen die iets in de krant
hadden gelezen of op TV hadden gezien; of kwam er helemaal niemand?
In ieder geval kwamen
er een heleboel leden (hartstikke goed). Er kwamen ook een aantal
niet-leden. Die werden vervolgens meteen door bestuursleden verwelkomd en
ingepakt.
Om tien uur waren we
dan uiteindelijk met een groep van ongeveer veertig mensen. Wie nog geen
stokken had kreeg die van Hein en na het welkomst woord door Harrie begaven
we ons ‘on the trail’. Aan de rand van het bos, op een open veldje, werden
de spieren gerekt en los geschud.
Drie groepen werden er
gemaakt; groep 1: wandelaars
groep 2: ”ďk wil wel iets meer”
groep 3: toppers
Ik mocht groep 2 mee op pad nemen.
Leuke gezellige groep maar met een duidelijke uitstraling van “ik wil meer”!
Na een rustig begin met het accent op techniek werd berg op het hart en de
longen aangesproken. In ieder geval bleek dat praten een stuk moeilijker
ging. We bleven maar stijgen via smalle paadjes. Maar uiteindelijk werden we
gedwongen om te keren; het pad liep namelijk dood in de bramen en
prikkeldraad. (Was er een paar jaar geleden nog niet.) Sorry mensen, maar
dat komt vaker voor in de familie Brandts (vraag Jules en Elly). De sfeer
bleef gelukkig goed.
Na het andere – goede -
pad te hebben genomen, konden we even op adem komen middels een paar
relaxoefeningen. Na nog enige afwisselingen van tempo en techniek kwamen we
gelijk met de wandelaars, en op schema, terug bij de Geulhemmermolen.
Volgens mij was
iedereen behoorlijk vermoeid maar wel tevreden. Ze hadden dan ook ”iets
meer” gehad. Ik heb het in ieder geval hartstikke leuk gevonden, en hoorde
achteraf ook weer leuke reacties. Dat maakt het nog eens extra leuk.
Aansluitend, waar het
bij vele mensen in de club toch om draait: gezelligheid. Dus; hapje, drankje
en een kletsje doen.
Het blijft jammer dat,
ondanks de grote inzet (vooral van Harrie) en ondanks de toch zeer grote
aandacht in de media (ook weer Harrie) de grote toeloop is uitgebleven.
Werkelijk alles is er aan gedaan! Ik denk dat het uiteindelijk wel z’n
vruchten zal afwerpen. Zeker met een goede winter.
Ik vond het een
hartstikke leuke dag en ik denk met mij iedereen. Dus vertel het door en
daag mensen uit om mee te doen. Maak ze helemaal gek!
De beste reclame is
MOND-TOT-MOND-RECLAME.
Sportieve groeten,
Maurice Brandts
